Euromaidan ( /jʊərəˌmaɪˈdɑːn, ˌjʊəroʊ-/ ; [75] [76]  Oekraïens : Євромайдан,  geromaniseerd : Yevromaidan, letterlijk 'Euro Square' [nb 6] ) was een golf van  demonstraties  en  maatschappelijke onrust  in  Oekraïne , dat in de nacht van 21 november 2013 begon met openbare protesten in  Maidan Nezalezhnosti  (Onafhankelijkheidsplein) in  Kiev . De protesten werden aangewakkerd door het besluit van de Oekraïense regering om de ondertekening van  een associatieovereenkomst  met de  Europese Unie , in plaats daarvan kiezen voor nauwere banden met  Rusland  en de  Euraziatische Economische Unie . De reikwijdte van de protesten werd al snel groter, met oproepen tot het aftreden van  President  Viktor Janoekovitsj  en zijn  overheid . [80]  De protesten werden aangewakkerd door de perceptie van "wijdverbreide"  corruptie bij de overheid ", "machtsmisbruik" en "schending van  mensenrechten in Oekraïne ". [81]  Transparantie Internationaal  noemde president Janoekovitsj het belangrijkste voorbeeld van corruptie ter wereld. [82]  De situatie escaleerde na de  gewelddadige verspreiding van demonstranten op 30 november , waardoor veel meer demonstranten toetreden. [5]  De protesten leidden tot de  Oekraïense revolutie van 2014 .

Tijdens de Euromaidan waren er protesten en botsingen met de politie in heel Oekraïne, vooral op het Maidan (centrale plein) in Kiev, dat werd bezet en gebarricadeerd door demonstranten, samen met enkele administratieve gebouwen, [83]  inclusief  Stadsbestuur van Kiev . Op 8 december viel de menigte om  Lenin standbeeld  in de buurt. Protesten en botsingen namen toe in januari, nadat het Oekraïense parlement een  groep anti-protestwetten . demonstranten  bezette overheidsgebouwen  in veel regio's van Oekraïne. De protesten bereikten medio februari een hoogtepunt. De oproerpolitie rukte op naar Maidan en botste met demonstranten, maar bezette het niet volledig. Politie en activisten hebben op meerdere locaties in Kiev met scherp en rubber munitie afgevuurd. Er was  hevige gevechten in Kiev op 18-20 februari , (zie  Lijst van mensen die zijn omgekomen tijdens Euromaidan ). Als gevolg van deze gebeurtenissen is de  Overeenkomst over de regeling van de politieke crisis in Oekraïne  werd op 21 februari 2014 ondertekend door  de president  van  Oekraïne  Viktor Janoekovitsj  en de leiders van de parlementaire oppositie ( Vitaly Klitschko ,  Arseny Yatsenjoek ,  Oleh Tyahnybok ) onder bemiddeling van de  Europeese Unie  en de  Russische Federatie . De ondertekening werd bijgewoond door de ministers van Buitenlandse Zaken van Duitsland en Polen,  Frank Walter Steinmeier ,  Radosław Sikorski , respectievelijk, en de directeur van het departement Continentaal Europa van het Franse ministerie van Buitenlandse Zaken, Eric Fournier. [84]  Vladimir Lukin , vertegenwoordiger  Rusland weigerde de overeenkomst te ondertekenen.

Kort nadat de overeenkomst was ondertekend, ontvluchtten Janoekovitsj en andere hoge regeringsfunctionarissen het land. [85]  Demonstranten kregen de controle over de presidentiële administratie en het privélandgoed van Janoekovitsj. Daarna zette het parlement Janoekovitsj uit zijn ambt en verving de regering door  Oleksandr Turchynov , en beval dat de voormalige premier  Julia Timosjenko  uit de gevangenis worden vrijgelaten. [86]  Evenementen in Kiev werden al snel gevolgd door de  Krim crisis  en  pro-Russische onrust  in Oost-Oekraïne. Ondanks de verdrijving van Janoekovitsj, [87]  de installatie van een nieuwe regering en de goedkeuring van de  Door de politieke bepalingen van de Associatieovereenkomst tussen Oekraïne en de Europese Unie hebben de protesten druk op de regering uitgeoefend om de Russische invloed in Oekraïne af te wijzen.